Feeststad van Bali

Vorige week maandag (12 juli) ben ik aangekomen in Kuta. Ik kreeg bijna een cultuurshok op 1 eiland. Overal waar je kijkt rijden skooters en voor het grootste gedeelte zie je hier Australiers. Korte rokjes/broekjes, blote basten en soms vraag je je af of ze uberhaupt wel wat aan hebben, maar dat is hier allemaal normaal.

Ohwja ik heb mijn camera en dagboek terug! Wat was ik blij toen ik die 2 dingen weer terug zag!

Woensdagochtend is Michel vertrokken naar Canada. Voor mij het eerste moment dat ik alleen was. Altans voor mijn gevoel, want 10 minuten nadat Michel weg was belde DD (de zanger) om Michel gedag te zeggen en vroeg of ik wat wilde gaan doen. Maar ik dacht; misschien is het wel goed om een dagje alleen door te brengen. Op dat moment voelde ik mij ook al niet op zijn best. Sinds maandag liep ik al rond met een bali-belly (ofterwijl alleen maar aan de diarree)! Na 4 dagen bedacht ik mij toch maar eens pillen te gaan halen, waarop de dokter daar in de winkel zij dat ik meteen aan de antibiotica moest. Dit heb ik niet gedaan, ze geven je echt overal antibiotica voor! Ik ben dus gewoon aan de diarree-remmers gedaan en vandaag een week later gaat het wel aardig goed.

Ik heb nog best wat mensen ontmoet, maar deze week heb ik echt wel periodes gehad dat ik graag een dagje in Groningen had willen zijn. Maarja dat hoort erbij.

Afgelopen 2 nachten heb ik nog een kamer gedeeld met Marloes (waarmee ik de voetbalwedstrijd in Ubud had gezien). Maar zij is vanochtend vertrokken naar Seminyak, minder jongeren en dus wat rustiger.

Morgenochtend om 6.00 vertrek ik naar Sanur. Om 9.30 begint namelijk mijn kitesurfcursus. Ik volg een cursus van 5 uur een rib uit mijn lijf, maar ik hoop hier volgend jaar verder mee te kunnen in Nederland!

Kuta is niks voor mij, met name niet nadat ik Ubud gewend was en ook nog eens ziek werd. Ik ben benieuwd hoe het in Sanur is! Ik zit nu precies op de helft van mijn lonely trip over een maand komt Emma, toch Em!?

Dag allemaal!

Kus, Lianne